„Do Świąt, byle do Świąt…”

Piosenki świąteczne – kto z nas ich nie lubi? Wesołe, melodyjne kompozycje z dzwoneczkami, pełne radości i niecierpliwości w oczekiwaniu na święta. Świąteczne hity znają chyba wszyscy. Już po przeczytaniu tytułów potrafimy zanucić przynajmniej fragment „All I want for Christmas”, „White Christmas”, Let it snow” czy “Winter Wonderland”. Towarzyszą nam przy przygotowaniach świątecznych potraw, lepieniu pierogów czy wybieraniu prezentów w galeriach handlowych. A gdyby tak zatrzymać się na moment w tym przedświątecznym pośpiechu i zastanowić nad naszymi relacjami z bliskimi? Często zapominamy, że dobre słowo czy zwyczajny uśmiech potrafią dostarczyć wiele więcej radości i ciepła niż dobra materialne. Moją propozycją świątecznego hitu, bez którego nie wyobrażam sobie świąt jest piosenka „Do Świąt” zespołu LemON. Opowiada właśnie o takich przygotowaniach do świąt.

„Chciałbym, zdążyć Ci odgarnąć z naszej ścieżki zbity śnieg

Chciałbym, zdążyć Ci osrebrzyć ten za oknem stary świerk

Chciałbym, żebyś już nie marzła od mych długich zimnych słów

Do Świąt, byle do Świąt poczekaj moja Iskierko”

Zbitym śniegiem i zimnymi słowami mogą być liczne nieporozumienia i kłótnie, które moglibyśmy naprawić, chociażby z okazji Świąt. „Do świąt” to utwór magiczny. Nie usłyszymy w nim wielu instrumentów, bogatego aranżu lub wielu głosów lecz całkowity minimalizm: fortepian i niezwykły głos Igora Herbuta. Dzięki temu można bardziej skupić się na tekście i przesłaniu utworu. Jest alternatywą do wszystkich radosnych świątecznych piosenek – pełną smutku i melancholii, a zarazem tak bardzo „prawdziwą” dla wielu z nas, słuchaczy. Już po pierwszym przesłuchaniu porusza głęboko. Może nie trafi w gust każdego słuchacza, ale na pewno skłoni do refleksji.

Utwór powstał w 2015 roku, jako singiel albumu „Etiuda Zimowa”. Cała płyta wprowadza w zimowy nastrój, można dostrzec wiele różnych emocji: radość jak i smutek, nadzieję i melancholię. Znajdują się na nim kolędy i pastorałki oraz piosenki świąteczne po polsku jak i po łemkowsku.

Obyśmy już nigdy nie marzli od wzajemnych długich zimnych słów.

Dorota Kowolik

Dodaj komentarz